دیوارنگاره جدید شیراز اقتدار تاریخی ایران را بازخوانی کرد

ایده دیوارنگاره جدید نصبشده در شیراز با الهام از سنگنگاره بیستون شکل گرفته است؛ اثری تاریخی متعلق به حدود ۵۲۰ سال پیش از میلاد مسیح که در آن داریوش اول، نه تن از یاغیان و شورشیان را به بند کشیده و اقتدار و حاکمیت خود را به نمایش گذاشته است.
این دیوارنگاره، بازخوانی اقتدار تاریخی ایران و تأکیدی بر تداوم آن در دوران معاصر است. در این اثر تلاش شده است با استفاده از زبان هنر، روایتی از تاریخ و اقتدار ایران، بهویژه در پاسخ به آنچه گزافهگوییهای روبیو درباره ایران دانسته شده، ارائه شود.
در بخش سمت راست دیوارنگاره، ترامپ، نتانیاهو و روبیو در امتداد طنابی به تصویر کشیده شدهاند؛ طنابی که به گردن یاغیان و متجاوزان به خاک ایران انداخته شده است. این ترکیب تصویری با ارجاع به سنگنگاره بیستون، بر مفهوم ایستادگی ایران در برابر متجاوزان و دفاع از حاکمیت ملی تأکید میکند.
در سوی دیگر اثر، آقای ذوالفقاری، آقای بقایی و چهرهای از جامعه عشایری ایران با تفنگ برنو دیده میشوند. این سه شخصیت در این روایت، نماد سه ضلع اقتدار و ایستادگی ایران هستند: میدان، دیپلماسی و مردم.
قرار گرفتن آقای ذوالفقاری، بهعنوان نماینده حوزه نظامی، در کنار آقای بقایی، نماینده حوزه دیپلماسی، و چهره عشایری مسلح به برنو، بیانگر این نگاه است که اقتدار ملی بر پایه همراهی و انسجام این سه ضلع شکل میگیرد.
در روایت ارائهشده برای این دیوارنگاره، دولت جدا از ملت دیده نمیشود؛ بلکه مردم در کنار دولت و میدان، بخشی جداییناپذیر از ایستادگی و دفاع از سرزمین ایران هستند. از این منظر، اثر تلاش دارد پیوند میان نقش مردم، توان نظامی و حوزه دیپلماسی را در شکلگیری اقتدار ملی نشان دهد.
جملهای که در ادامه دیوارنگاره آمده نیز برگرفته از توییت آقای محسن رضایی است. این جمله با اشاره به تاریخ ایران، بر استمرار اقتدار و هویت تاریخی کشور تأکید میکند.
هدف از خلق این دیوارنگاره، صرفاً پاسخگویی به اظهارات مقامات آمریکایی و اسرائیلی عنوان نشده است؛ بلکه اثر میکوشد با تکیه بر یک نماد تاریخی ماندگار، پیوند میان گذشته و امروز ایران را به تصویر بکشد.
بر اساس این روایت، اقتدار سرزمینی، حاکمیت ملی و ایستادگی مردم، مفاهیمی هستند که ریشههایی عمیق در تاریخ ایران دارند و در دوران معاصر نیز در قالبهای هنری و تصویری بازنمایی میشوند.